นิทรรศการ · 2026

ห้าเรื่องเล่าของ Pluviophile – Chapter 2

Pluviophile – Chapter 2 · 34 Nguyễn Duy Hiệu · 16 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม 2026

ผู้เขียน: Rei Nguyen & R Parfums
เผยแพร่: 24 ตุลาคม 2026
ภาษา: ไทย
เวลาอ่าน: 1 นาที

อ่านบทความนี้เป็นภาษาเวียดนาม: Đọc bằng tiếng Việt

เผยแพร่ครั้งแรกเป็นภาษาเวียดนาม เมื่อ 24 ตุลาคม 2026 แปลในปี 2026 โดยคงไว้ตามต้นฉบับ

ส่วนหนึ่งของนิทรรศการPluviophile – Chapter 2 · 2026 · เปิดบันทึก

ภาพวาดหมึก: แมลงปอมองจากด้านบน กางปีกออก ลำตัวเป็นเส้นตรงเส้นเดียว

As a child, I often wondered, “Where does the rain come from? And where does it go?” Countless times, I imagined the adventures a single raindrop went through just to reach the earth from the sky. I still believe each raindrop has its own lifetime. This life, and countless more to come. For this second chapter of “Pluviophile”, I let dragonfly wings carry me to wander here and there with the rain. I don’t expect it to be a happy raindrop, but rather, one that lives its life to the fullest. Through these five scents, I wish to share those feelings with you. With love and rain.

ตอนเป็นเด็ก ฉันมักสงสัยว่า “ฝนมาจากไหน? แล้วจะไปที่ไหน?” ฉันจินตนาการนับครั้งไม่ถ้วนถึงการผจญภัยที่หยดฝนหนึ่งเม็ดต้องผ่าน เพียงเพื่อจะเดินทางจากฟ้าลงมาถึงผืนดิน ฉันยังเชื่อว่าหยดฝนแต่ละเม็ดมีช่วงชีวิตของตัวเอง ชาตินี้ และอีกนับไม่ถ้วนชาติที่จะมาถึง สำหรับบทที่สองของ “Pluviophile” นี้ ฉันปล่อยให้ปีกแมลงปอพาฉันล่องลอยไปที่นั่นที่นี่พร้อมกับสายฝน ฉันไม่ได้คาดหวังให้มันเป็นหยดฝนที่มีความสุข แต่เป็นหยดฝนที่ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ที่สุด ผ่านห้ากลิ่นนี้ ฉันอยากส่งต่อความรู้สึกเหล่านั้นถึงคุณ ด้วยรักและสายฝน

Rei Nguyen & R Parfums

Scent #1: On the wingbeat

ภาพวาดหมึก: สายฝนที่ตกเฉียง และหยดน้ำกลมหยดหนึ่งที่ตกลงมาเป็นหยดสุดท้าย

หยดฝนลืมตาขึ้นหลังการเดินทางอันยาวไกล มีเสียงหนึ่งเรียกขึ้นว่า:

แมลงปอ – สวัสดี เธอไม่เป็นไรใช่ไหม

ฝน – ขอบคุณ ฉันสบายดีมาก ขอบคุณที่รับฉันไว้

แมลงปอ – ไม่ต้องห่วงหรอก ยังไงเธอก็ตัวเบามากอยู่แล้ว อยู่ตรงนี้บนปีกของฉันนะ ฉันพาเธอไปที่นั่นที่นี่ได้ เธอจะอยู่นานแค่ไหน

ฝน – ฉันก็ไม่แน่ใจนัก คงขึ้นอยู่กับดวงอาทิตย์

แมลงปอ – ถ้าอย่างนั้นก็นานพอแล้ว ใช่ไหม

Scent #2: Longing in the rain

ภาพวาดหมึก: แมลงปอเอียงตัวขณะบิน ปีกบางทั้งสี่กางออก

ฝน – เราจะอยู่ที่นี่อีกนานแค่ไหน

หยดฝนถาม

แมลงปอ – อีกไม่นานหรอก ฉันอยู่บนกิ่งนี้มาตั้งแต่ลมสองระลอกก่อน ปีกแมลงปอไม่ได้มีไว้บินทวนลม เธอก็รู้

ฝน – ได้ งั้นเรารอด้วยกันนะ

สายลมกระสับกระส่ายพัดผ่าน ปีกแมลงปอที่มีหยดฝนสีเงินแต้มอยู่ สั่นไหวเบา ๆ

Scent #3: A Date

ภาพวาดหมึก: กิ่งไม้ไร้ใบโค้งขึ้นกลางอากาศ มีแมลงปอตัวเล็กบินอยู่ด้านบน

เมื่อปีกยกขึ้น หยดฝนรู้สึกว่าร่างของตนไร้น้ำหนักอีกครั้ง ลอยอย่างแผ่วเบาในอากาศโล่ง

ฝน – เราจะไปไหนกัน แมลงปอ

แมลงปอ – ไปหาใครคนหนึ่งที่ฉันรักมาก ฉันว่าเธอก็จะชอบเขาเหมือนกัน ฝน

ฝน – อย่างนี้นี่เอง เขาคงรอมาตลอดสายฝนเลยสินะ

แมลงปอ – ตั้งแต่ก่อนฝนจะมาเสียอีก

ผ่านปีกสีเงิน ฝนมองเห็นสีชมพูอ่อนปรากฏขึ้น อ่อนโยนและงดงามจนลืมหายใจ

Scent #4: The Waltz

ภาพวาดหมึก: ดอกบัวกำลังบานเหนือรอยน้ำสีจาง มีแมลงปอบินอยู่ใกล้ ๆ

เมื่อปีกเอียงอีกครั้ง ฝนก็จำได้ว่านี่คือดอกไม้ที่มาเยือนในฝันของตนหลายต่อหลายครั้ง

แมลงปอ – สวัสดี บัว

ด้วยรอยยิ้มที่บริสุทธิ์ที่สุด บัวไหวกลีบเบา ๆ แล้วกระซิบตอบ:

บัว – สวัสดี เพื่อนรัก ฝนไม่ได้ทำให้เธอเหนื่อยใช่ไหม

– สวัสดี ฝน ดีใจเหลือเกินที่เธอมาเยี่ยม

แมลงปอเอียงปีก และฝนก็ไหลลงสู่อ้อมกอดของดอกไม้อย่างแผ่วเบา

ฝนไม่เคยคิดมาก่อนว่าตนจะมีสีและกลิ่นได้ แต่เพียงชั่วครู่ไม่กี่อึดใจ ฝนรู้สึกได้จริง ๆ ว่าตนคือหยดฝนสีชมพู มีชีวิตด้วยความอบอุ่นของฤดูร้อนและน้ำหวานดอกไม้

ปีกแมลงปอแนบชิดเข้ามา อ่อนโยนและอบอุ่นเหลือเกิน