Lumaktaw sa nilalaman
Menu
Bag

Mga Halimuyak · 2023

Pluviophile – Ang pabangong sumasayaw sa ulan

May-akda
Rei Nguyen
Inilathala
Wika
Filipino
Tagal ng pagbasa
2 min
Mga Halimuyak
Pluviophile
Basahin ang akdang ito sa Vietnamese: Đọc bằng tiếng Việt

Unang inilathala sa Ingles noong Setyembre 18, 2023. Isinalin noong 2026 nang tapat sa orihinal.

Pluviophile sa boteng Patina nito, nakatayo nang tuwid sa niyebe sa pagitan ng mga sanga ng mapulang-kayumangging pino
Idinagdag noong 2026, hindi bahagi ng orihinal na post: Pluviophile sa boteng Patina nito, sa niyebe. Kinunan noong 2023.

Paano nalikha ang Pluviophile?

Pahigang pintang tinta: isang lawang iniwang blangkong papel sa ulan, ang malayong pampang ay hanay ng mga puno sa abo at bahagyang luntiang pahid, na may ilang manipis at pahilis na hagod ng ulan. Kababagsak lang ng isang patak ng ulan sa tubig sa tatlong makapal na arko ng tinta at ilang tilamsik, nakakalat sa malapit at malayo ang maliliit na alon, at isang tabla ng bangkong kahoy ang pahilis na pumapasok sa kanang ibaba.

Malakas ang buhos ng ulan noong hapon ng Biyernes na iyon sa parkeng Shinjuku Gyoen ng Tokyo, kung saan madalas hayaan ni Rei na lamunin siya ng takipsilim sa kulay-pilak na ulan habang nakaupo sa isang bangkong kahoy. Dala ng ihip ng hangin ang halimuyak ng mga ligaw na bulaklak at ng nagkukumpulang mga bubuyog, at ganoon niya inilarawan ang kanyang kaligayahan, bilang isang mahilig sa ulan.

Pahigang pintang tinta na tanaw mula sa loob ng isang bahay na kahoy: sa itaas, isang biga ng bubong sa mga hagod ng tuyong brotsa, sa kaliwa ay isang poste ng kahoy na kumukupas pababa, at sa ibabang gilid ay ang mainit na tabla ng isang bangko, pinutol ng frame. Sa labas ay isang lawang iniwang blangkong papel, ang malayong pampang ay hanay ng mga puno sa abo at bahagyang luntiang pahid, na may ilang malalayong pahilis na hagod ng ulan at maliliit na alon.

“Minsan, naiisip ko pa rin ang sarili kong nakaupo sa bangkong kahoy na iyon sa Shinjuku Park, pinanonood ang pagbuhos ng ulan. Magaan ang aking puso at umaagos ang aking isip kasama ng tubig. Kakaiba na kailanman ay hindi ako nakaramdam ng pag-iisa sa ulan.

Ang Pluviophile ay para sa mga naghahanap ng kapayapaan sa katahimikan ng ulan.”

-Rei Nguyen-

Ano ang amoy ng Pluviophile?

Narinig na ba ninyo ang Geosmin, ang pangunahing nota ng Pluviophile?

geo·​smin | \ jē-ˈō-smən \

Ayon sa Merriam Webster, ang Geosmin ay “isang madaling sumingaw at organikong kompuwestong C12H22O na nabubuo lalo na ng mga bakteryang naninirahan sa lupa (gaya ng streptomyces) at ng mga cyanobacteria sa tubig, at maaaring makaambag sa makalupa at kaaya-ayang amoy ng petrichor o magbigay ng hindi kanais-nais at maamag na lasa at amoy sa inuming tubig at sa ilang isda”.

Ginagamit ang geosmin sa Pluviophile ng R upang magdagdag ng magaang bakas ng lupa sa ulan, na nakatala bilang wala pang 0.01% ng pormula.

Pahigang pintang tinta: ilang manipis at pahilis na hagod ng ulan ang bumabagsak sa isang guhit ng mamasa-masang lupa na pinahiran ng basang abo-kayumangging brotsa, na may mahinang mainit na ulap na umaangat sa ibabaw lamang ng lupa. Isang patak ng ulan ang tumatama sa lupa sa dalawang makapal na arko ng tinta at ilang tilamsik, at sa tabi nito ay isang usbong na may dalawang dahon sa maitim na tinta, may bahagyang bahid ng luntian, na kasisibol pa lamang.

Ipinapaalala sa inyo ng Pluviophile ang amoy ng ulan. Pero ano nga ba ito? Maaaring walang tiyak na sagot, dahil iba-iba ang paggunita ng bawat Pluviophile sa petrichor.

Pluviophile - Isang pabangong sumasayaw sa ulan

Ang Pluviophile ay isang simponya ng ulan na binuo ng mga pinong nota ng tubig, luntiang dahon at ligaw na bulaklak. Isang pakiramdam ng katahimikan. Nakakanlong kayo sa ilalim ng kapayapaan ng ulan.

Pahigang pintang tinta: isang mahabang dahon ang umaangat mula sa ibabang gilid at umaarko pakanan, basa ng tinta sa puno at tuyo at manipis sa dulo, na may ilang mapusyaw na luntiang guhit; sa ilalim ng arko ay nakatayo ang dalawang ligaw na daisy na ang mga talulot ay iniwang papel at mapusyaw na dilaw ang gitna, mas maliit ang nasa malayo, katabi ng isang payat na dahon sa kaliwa. Ilang pahilis na hagod ng ulan ang humihinto sa ibabaw ng dahon, dalawang patak ang nakapatong sa likod nito at isa ang nahuhulog mula sa dulo nito, palayo sa mga bulaklak.

Iba ang kuwento ng mga ulan na isinasalaysay ng “Pluviophile”. Sa ulan, tinatamasa ninyo ang pag-iisa. Nagsisilbing nakapapanatag na tunog ang ulan upang mas malinaw ninyong marinig ang inyong panloob na tinig. Mabilis sumingaw ang ulan. Pero nananatili ang halimuyak para sa isang mahilig sa ulan. Sa inyong balat, marahil.

Bagay ang asul na lilim ng aming patina sa mapusyaw na kulay ng “Pluviophile”. Isang halimuyak na nagpapanatag sa loob ninyo at nagbabalik sa inyo sa kasalukuyang sandali. Ayos lang. Mahusay ang ginagawa ninyo. Sapat na kayo. Isinasabuhay ninyo ang pinakamagandang bersiyon ng inyong buhay.

Rei Nguyen

Mga larawan: bagong mga pintang tinta na ginawa noong 2026 para sa edisyon sa web; hindi bahagi ng orihinal na post, at hindi gawa ni Rei.

Ang mga halimuyak sa akdang ito

Iba pa mula sa Journal

Lahat ng akda sa Journal →